Subliem is de leegte in Los Muertos, de tweede speelfilm van de Argentijn Lisandro Alonso. Een minimalistisch meesterwerk met enorme cinematografische zeggingskracht.
In Los Muertos wordt de grijsaard Vargas gevolgd tijdens zijn tocht door het oerwoud van Argentinië. Zijn laatste dag in de gevangenis is aangebroken en hij maakt zich op voor de vrijheid. Hij is op weg naar zijn dochter die op een eiland in het oerwoud woont. Een meditatieve boottocht in een tempo dat wordt bepaald door zijn primaire levensbehoeften. Zwijgend is hij één met het oerwoud en de rivier die hem zowel verder als terug in de tijd voeren. Verder is er niets dan stilte, het gruwelijke geheim dat Vargas met zich meedraagt en de knagende vragen van de kijker.

Los Muertos is een zelfbewuste, gedurfde film met een volstrekt oorspronkelijke beeldtaal. De beleving van de fysieke werkelijkheid van de tocht is even belangrijk als de metaforische lading. De rivier lijkt naar de essentie van Vargas te voeren, maar geeft uiteindelijk geen antwoord. Tot op het laatst blijft de vraag of Vargas een man is van stille berusting of van sluimerende moordlust. Het lijkt alsof het oerwoud het verleden heeft ingekapseld - totdat het aan het eind van de film zijn muil openspert.

Lisandro Alonso (1975, Buenos Aires) studeerde drie jaar aan de Universidad del Ciné. In 1996 schreef en co-regisseerde hij met Catriel Vildosola de korte film DOS EN LA VEREDA. Daarna werkte Alonso aan enkele speelfilms als regieassistent. Zijn speelfilmdebuut LA LIBERTAD kreeg in 2002 op het festival in Rotterdam twee eervolle vermeldingen van de internationale filmpers. Los Muertos is Alonso's tweede speelfilm.