Sprankelend levenslustige documentaire en speelfilm ineen over de Cubaanse tiener Juliet, het Mexicaanse model Fabiola en de regisseur zelf. 'Een Mexicaanse Makhmalbaf'.

Het antwoord op de vraag uit de titel is simpel. Juliette is een levendige en mooie Cubaanse, zestien jaar oud en woonachtig in Havana. Toen zij nog een baby was vertrok haar vader naar de Verenigde Staten, in de hoop dat moeder en dochter zouden volgen. De moeder pleegde echter zelfmoord en Juliette, opgevoed door haar grootmoeder, belandde in de toeristenprostitutie.
De vrolijke en intelligente overleefster Juliette beweert haar vader niet te willen zien, maar het is iedereen duidelijk dat het tegendeel het geval is.
Dan ontmoet Juliette Fabiola, een model met groene melancholieke ogen die in Havana in een videoclip komt spelen. Vanwege haar gelijkenis met Fabiola is Juliette eveneens voor de muziekvideo ingehuurd. De twee vrouwen worden ogenblikkelijk vriendinnen.
Ook Fabiola blijkt haar vader niet kennen. Ze regelt voor Juliette een afspraak bij haar Mexicaanse agent, terwijl ze zelf naar New York vertrekt waar Juliette's vader woont.

Who the Hell Is Juliette (¿Quién diablos es Juliette?) is een moeilijk te benoemen film, waarin regisseur Marcovich speelt met de verdwijnende grenzen tussen fictie en documentaire. De twee jonge vrouwen werden gedurende een periode van drie jaar in een cruciale periode van hun leven gefilmd. Marcovich, die zelf de camera hanteerde, volgde hen met zijn geluidsman naar Havana, Mexico, New York en Los Angeles. Als Marcovich in het levensverhaal van Juliette ingrijpt door haar vader op te sporen en een ontmoeting te regelen, leidt dat tot een van de ontroerendste momenten in de film.